📖 زمزمه‌های بی‌پایان با خدا

مناجات شماره ۶: "ای آرامشِ بی‌پایان..."

خدایا…
گاهی دل آدم،
نه حرف می‌خواهد،
نه دلیل،
نه حتی معجزه…
فقط کمی آرامش می‌خواهد؛
آرامشی که از نام تو می‌جوشد
و بر جان می‌ریزد مثل باران رحمت.

من آمده‌ام تا بگویم:
دلِ بی‌قرارم را
در پناه مهربانی‌ات قرار بده.
نفس‌هایم را به سکینه‌ات آغشته کن،
و راهی نشانم بده
که به خیر ختم شود،
هرچند من ندیده باشم،
هرچند نفهمیده باشم…

پروردگارا،
راه‌های دنیا فراوان است،
اما من
راهی را می‌خواهم
که به تو برسد…
راهی که در آن
دل گم نشود،
قدم نلرزد،
و امید نمیرد.

تو خودت می‌دانی،
آدمی بی‌تو چه می‌شود…
پس مرا لحظه‌ای
به خودم وا مگذار.

🕊️ جرقه‌ای برای دل:
دل وقتی آرام می‌شود که بداند تصمیم‌های خدا همیشه درست است، حتی اگر دیر فهمیده شوند.