مناجات ۴۴
📖 زمزمههای بیپایان با خدا
مناجات شماره ۴۴: "ای پناهِ دل در میانِ همهٔ تغییرها…"
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ
خدایا…
روزها میگذرند،
فصلها عوض میشوند،
آدمها میآیند و میروند،
و زندگی هر بار
چهرهای تازه به خود میگیرد.
اما در میان این همه تغییر،
تو همان آرامشِ همیشگی هستی
که دل را به خود میخواند.
پروردگارا،
مرا از آن کسانی قرار بده
که در فراز و فرود زندگی
تو را فراموش نمیکنند؛
نه در روزهای فراوانی،
و نه در روزهای انتظار.
دلی عطا کن
که در هر حال
راهش را به سوی تو پیدا کند.
خدایا…
اگر چیزی را از من گرفتی،
صبری عطا کن که دلگیر نشوم؛
و اگر نعمتی به من بخشیدی،
فهمی بده که مغرور نگردم.
مرا به تعادلی از ایمان برسان
که نه سختیها بشکنندم
و نه راحتیها غافلم کنند.
ای مهربانترین،
وقتی دل به چیزی جز تو وابسته میشود،
آرامآرام مرا به سوی خودت بازگردان.
و وقتی نگاهم درگیرِ ظاهرِ دنیا میشود،
افق روحم را
به وسعتِ رحمتت بگشا.
خدایا…
بگذار در میان تمام آنچه تغییر میکند،
این یک حقیقت در دلم ثابت بماند:
اینکه تو
همیشه نزدیکتر از آنی
که من گمان میکنم.
🕊️ جرقهای برای دل:
وقتی خدا تکیهگاه دل باشد، تغییرهای زندگی ترسناک نیستند؛ فقط فصلهای تازهاند.
